Srpska pravoslavna crkva danas obilježava Badnji dan, praznik koji prethodi Božiću i posvećen je duhovnoj i porodičnoj pripremi za Rođenje Isusa Hrista, jedan od najradosnijih događaja u hrišćanstvu.
U pravoslavnim hramovima širom zemlje služe se večernja bogosluženja i obavlja nalaganje badnjaka, čime se simbolično najavljuje dolazak Spasitelja i početak novog, blagoslovljenog vremena. Badnji dan je i praznik bogat narodnim običajima koji se vijekovima čuvaju u pravoslavnoj tradiciji.
U domove se unosi badnjak, najčešće od hrasta ili cera, koji se prema običaju siječe u ranim jutarnjim satima. Badnjak simbolizuje drvo koje su pastiri donijeli da zagriju pećinu u kojoj je rođen Isus Hrist, te predstavlja svjetlost, nadu i novi početak.
Paljenje badnjaka uoči Božića ima snažnu simboliku oproštaja od starog i prihvatanja nove svjetlosti koju donosi Hristovo rođenje. Porodično okupljanje oko badnjaka naglašava vrijednosti zajedništva, ljubavi i sloge.
Posebno mjesto u običajima ima i unošenje slame u domove, čime se podsjeća na Vitlejemsku pećinu u kojoj je rođen Bogomladenac. U ruralnim sredinama slama se zadržava više dana, dok se u urbanim krajevima unosi simbolično.
Badnji dan je ujedno i dan posta. Priprema se božićna pečenica, dok se Badnje veče obilježava uz posnu trpezu i porodično okupljanje. Božić, koji se slavi narednog dana, prvi je mrsni dan nakon Božićnog posta, kada vjernici prisustvuju božićnoj liturgiji i pričešću.